شرايط نمازى كه انسان را از كردار و گفتار زشت بازمى دارد

شرايط نمازى كه انسان را از كردار و گفتار زشت بازمى دارد
كراجكى در كتابكنزالفوائدذكر كرده كه در حديث آمده كه : ابوجعفر منصور] خليفه عبّاسى ] در روز جمعه اى در حالى كه بر دست حضرت صادق جعفر بن محمّد (ع( تكيه زده بود، بيرون آمد. مردى - كه رزام آزاد شده خالد [يا: خادم ] بن عبداللّهناميده مى شد - گفت : اين كيست كه آنقدر در نزد اميرالمؤمنين يعنى منصور ارجمند استكه وى بر دست او تكيه زده است ؟
گفته شد: او، جعفر بن محمّد صادق - صلّى اللّهعليه - است ؟
وى گفت : به خدا سوگند، نمى دانستم [اگر مى دانستم ،] بى گمان آرزومى كردم كه گونه ابى جعفر [منصور، برزير] نعلين و پاى افزار جعفر مى بود. سپس درجلو منصور ايستاد و گفت : اى اميرالمؤمنين ! آيا اجازه هست سؤ الى بكنم ؟ منصور گفت : از ايشان [يعنى امام صادق (ع )] بپرس . [وى گفت : من مى خواهم از تو بپرسم . منصور گفت : از او بپرس[
پس رزام رو به امام جعفر بن محمّد(ع ) كرد و گفت : مرا از نماز و حدود و احكام آن خبر ده . حضرت صادق (ع ) فرمود: نماز چهار هزار حدّوحُكم دارد كه تو نسبت به همه آنها مورد بازخواست قرار نمى گيرى . گفت : تنها حدود واحكامى را كه ترك كردن آن جايز نيست و نماز جز به آن كامل نمى گردد، بفرما.
امامصادق (ع ) فرمود: نماز كسى تامّ و كامل است كه طهارت كامل داشته ، و كامل و بالغبوده  ⁽¹⁾، و ساتر داشته باشد، و راست بايستد، و نسبت بهخدا شناخت و معرفت داشته و [در پيشگاه او] بايستد، و آرام گرفته و اظهار خشوع وتواضع نموده و استوار باشد، آنگاه ميان حالت نوميدى و آزمندى ، و شكيبايى و بى تابىبايستد، به گونه اى كه گويى نويد پروردگار تنها متوجّهِ او، و وعده عذاب تنها براىاوست ، و تمام اموال و دارايى خويش [يا: آرمانهاى خويش ] را در راه خدا بذل نموده وتمام اهداف [يا: وجود و تعلّقات خود را] خيال انگاشته ، و نَفْس خود و هرچيز ارجمنددر نزد خويش را در راه خشنودى خداوند بذل نموده ، و بدون اينكه انتظار چيزى رابكشد، پيش به سوى او وسطِ راه و راه راست را طى نمايد، و وابستگى هاى اهتمام ورزيدنرا با چشمِ توجّه به خداوندى كه قصد سير به سوى او را نموده و مى خواهد به درگاه اووارد شده ، قطع نمايد، و از او اجازه ورود بگيرد.
پس هرگاه كسى اينچنين عملكند،نمازش همان نمازى خواهد بود كه به خواندن آن امر، و از آن خبر داده شده است كه : براستى نماز انسان را از كردار و گفتار زشت و ناپسند باز مىدارد.⁽²⁾
آنگاه منصور رو به امام صادق (ع ) كرده و عرضكرد: اى اباعبداللّه ، ما پيوسته از درياى [علم ] تو استفاده نموده ، و به سوى تونزديكى مى جوييم ، ما را از كورى باطنى بينا گردانيده ، و به نور هدايت خويش ، شبتاريك و امور پيچيده را روشن مى نمايى ، و لذا ما همواره در انوار پاكيزه و درياىلبريز دانش تو شناور هستيم.⁽³⁾

پي نوشته ها :

1- در مدرك اين حديث ، كتاب كنز الفوائد به جاى اين عبارت آمده است : و اهتمام تمام داشته ...

2- اشاره به آيه شريفه 45 از سوره عنكبوت (29) كه مى فرمايد:

إِنَّ الصَّلوةَ تَنْهى عَنِ الْفَحْشآءِ وَالْمُنْكَرِ.

3- كنزالفوائد، ج 2 ص 223 - تنها با اين تفاوت كه به جاى جمله آخر يعنى : ولذا، ما همواره در انوار پاكيزه و درياى لبريز دانش تو شناور هستيم آمده است : بدون اينكه از تو جدا و منحرف گرديم .

عبادت شبانه علما

عبادت شبانه علما

ساعتي از شب | آقا مجتبی تهرانی (ره)

روایت در اين باب زیاد است و من هم اگر بخواهم همه را بخوانم فرصت نمی‏شود؛ لذا فقط اشاره مي‏كنم. در روایتی از پیغمبر اکرم(صلّی‏الله‏علیه‏وآله‏وسلّم) داریم که حضرت داوُد شب‏ها در یک ساعت خاصی از شب خانواده‏اش را بیدار می‏کرد و می‏گفت بلند شوید، نماز بخوانید و از خدا حاجتتان را بخواهید و طلب حاجت کنید! حالا برای اينكه متوجه شویم کدام ساعت از شب بوده است، بايد روايات را كنار يكديگر قرار دهيم و ساعات شب را هم خُرد کنیم. لذا گام به گام جلو می‏رويم تا مطلب روشن شود.

روایتی را که الآن می‏خوانم، اشاره به آن روایت نبوي دارد. علی(علیه‏السلام) به نوف كه شما او را می‏شناسید و معروف است و در نهج‏البلاغه هم یک خطبه از او نقل شده است، می‏فرماید: «يَا نَوْفُ إِنَّ دَاوُدَ علَيهِ السَّلامُ قَامَ فِي مِثْلِ هَذِهِ السَّاعَةِ مِنَ اللَّيْلِ فَقَالَ إِنَّهَا سَاعَةٌ لَا يَدْعُو فِيهَا عَبْدٌ إِلَّا اسْتُجِيبَ لَهُ» علی (علیه‏السلام) فرمود اين همان ساعتي است كه داوُد خانواده‏اش را بيدار مي‏كرد؛ چون در اين ساعت دعا مستجاب است. حضرت در این روایت، آن روايت نبوي را تفسیر کرده و می‏فرماید اين همان ساعت است. اما هنوز مشخص نيست كه چه زماني از شب بوده است.

 

وصيت حضرت آيت اللّه العظمى مرعشى نجفى رحمه الله عليه به فرزندش

حضرت آيت اللّه العظمى مرعشى نجفى رحمه الله عليه به فرزندش وصيت كرد سجّاده‌اش را با او دفن كنند.

حضرت آيت اللّه العظمى مرعشى نجفى رحمه الله عليه به فرزندش وصيت كرد:

سجّاده اى كه 70 سال بر روى آن نماز شب به جا آورده‌ام، و تسبيحى از تربت امام حسين عليه السلام كه با آن در سحرها به عدد دانه‌هايش استغفار كرده‌ام با من دفن شود.

ادامه متن در ادامه مطلب ....

ادامه نوشته

عبادت شبانه شهدا

عبادت شبانه شهدا

شهيدي در حالت نماز شب خواندن

صبح روز بعد از والفجر که براي انتقال شهدا و بقيه مجروحان به منطقه رفته بوديم با صحنه عجيب وي رو برو شدم.

در بين شهدا شهيدي بود که ديشب مجروح شده بود. اين شهيد روي سجاده‌اي نشسته بود. قرآن و مهرش روي سجاده بود و هر دو دستش شديداً مجروح شده بود او با اين حال شهيد شده بود. از خودم پرسيدم اينها با اين وضع هم نماز شبشان را ترک نکردند. ما کجاي راه هستيم؟

 

نماز شب در اسارت

يكى از برادران آزاده مى‌گويد:

در يكى از اردوگاهها، پس از آن كه عزيزى از ميانمان رخت بربست و به شهادت رسيد، گروهبان عراقى درباره‌اش گفت:

(او اسيرى بود كه هر شب در گوشه اتاق شماره 12 نماز شب مى‌خواند). امام حسين (ع) از رسول خدا (ص) نقل كرد: كه آن حضرت فرمود: كسى كه عمرش با قيام شب و عبادت خدا خاتمه يابد اهل بهشت است.

 

ماز شب در قبر! (شهيدان حسين و ابوالفضل قربانى)

عمليات پيروزمد خيبر در جزيره مجنون در جريان بود، قرار بود پس از شكستن خط، يگان ما كه در سه راه فتح مستقر بود به سمت بصره پيشروى كند. دشمن بعثي با آگاهي نسبى از اين اخبار، دست به مقاومت شديد زد و علاوه بر جنگ رواني شديد و بمبارانها و حملات شديد شيميايي، با آنچه داشت شبانه روز آتش بر سر رزمندگان ريخت.

دراين ميان دو برادر به نامهاى حسين و ابوالفضل قربانى با حالات معنوى خود كل گردان را متأثر كرده و چون خورشيدى فروزان نورافشانى ميكردند. اين دو برادر شهيد، فارغ ار حوادث و هر آنچه اتفاق مي افتاد در هر مكانى كه يگان مستقر مي‌شد، قبرى حَفر ميكردند و به خصوص در شب، نماز مي خواندند. هر كسي كه بيدار مى‌شد، آن دو را در حال مناجات و نماز مى‌ديد. چقدر زيبا بود توجّه به معبودشان.

 

نماز شب در شب عمليّات

از برادر صحّتي خواهش كردم از حالت بچّه‌ها در شب پيش از عمليّات برايم بگويد. گفت:

«در شب حمله بيشتر بچّه‌ها دعا مي‌خوانند.  نماز شب مي‌خوانند. هر كسي هم كه معمولاً نماز شب نمي‌خواند، آن شب مي‌خواند. بچّه‌ها از خداوند و از همديگر طلب بخشش مي‌كنند. كساني كه وصيّت‌ نامه ننوشته‌اند، وصيّت نامه‌شان را مي‌نويسند، بعضي‌ها زيارت عاشورا مي‌خوانند و خيلي‌ها گريه مي‌كنند.

هر گوشه‌اي را كه نگاه كني، كسي را مي‌بيني كه در حال خواندن دعا است و گريه مي‌كند. حالتي روحاني به وجود مي‌آيد. بعضي‌ها از برادرانشان قول مي‌گيرند كه اگر شهيد شدي نزد خدا مرا شفاعت كن، و بعضي‌ها نماز شكر مي‌خوانند ...

رزمندگان از چادرها بيرون آمده بودند و با آب سرد وضو مي‌گرفتند و به سوي چادر نمازخانه گُردان مي‌شتافتند.

به ياد دارم اوّلين روزي كه به همراه عدّه‌اي از دوستان به آسايشگاه 17 منتقل شديم با ديدن آن همه افراد در آن آسايشگاه متعجّب شده بودم و به اين فكر فرو رفتم كه هنگام خواب چگونه اين همه افراد در كنار يكديگر مي‌توانند خود را جا دهند.

به خاطر خستگي روحي، شب اوّل زود به خواب رفتم. ناخودآگاه نيمه‌هاي شب از خواب بيدار شدم. صداي زمزمه‌اي به گوشم رسيد.

از جاي خود بلند شدم و به اطراف نگاه كردم با بُهت و ناباوري تمام، مشاهده كردم كه حدود سه چهارم آسايشگاه به صورت انفرادي مشغول مناجات و خواندن نماز شب و تلاوت قرآن هستند. نزديكترين فردي كه كنارم نشسته بود پرسيد: «حالت بهتر شده؟»

دلم مي‌خواست از خجالت زمين دهان باز كند و مرا در خود فرو ببرد. با شرمندگي جواب دادم كه: «بله!»

پرسيدم: «بچّه‌ها هر شب اين برنامه را دارند؟» گفت: «بله!»

اكنون جواب سؤالي را كه اوّل غروب در مورد تنگي جا براي خواب در ذهنم نقش بسته بود گرفته بودم:

اكثر بچّه‌ها تمام طول شب را در حال مناجات با معبود خود مي‌گذراندند.

 

شهيد قدّوسي و نماز شب

در رابطه با حالات اين شهيد بزرگوار گفته شده كه:

او حتّي به مستحبّات و مكروهات، بسيار اهميّت مي‌داد. نماز شب را براي روحاني لازم مي‌دانست. يك شب در مسجد گوهرشاد با نگراني مي‌فرمود: «برايم بسيار ناگوار و غير منتظره بود كه شنيدم، يكي از اساتيد مدرسه حقّاني مقيّد به نماز شب نيست. با ايشان صحبت كردم، معلوم شد سبكي معده را در شب رعايت نمي‌كند».

بار ديگر مي‌فرمود: «ما وقتي در نهاوند بوديم، سالي يك بار به صورت خانوادگي منزل يكي از آشنايان دعوت مي‌شديم. من پس از تكرار چند نوبت، ديدم همان شبي كه ما، در آن مهماني غذا مي‌خوريم، نماز صبح روز بعد به آخر وقت كشيده مي‌شود و موفّق به نماز شب نمي‌شويم. متوجّه شدم در اموال آن شخص اشكالي وجود دارد».

اگر در نماز حضور قلب ندارید حتما بخوانید!

بدست آوردن آن چنان معرفتى که دنیا را در نظر انسان کوچک و خدا را در نظر انسان بزرگ کند، تا هیچ کار دنیوى نتواند به هنگام راز و نیاز با معبود نظر او را به خود جلب و از خدا منصرف سازد.

 

بزرگان ما براى تحصیل خشوع و حضور قلب در نماز و سایر عبادات، راه های متعددی همچون: تحصیل معرفت والا به خدا و دنیا، عدم توجه به کارهاى پراکنده و مختلف ، انتخاب محل و مکان خاص برای نماز و سایر عبادات ، پرهیز از گناه، آشنایی به معنی نماز و فلسفه افعال و اذکار آن ، انجام مستحبات نماز و آداب مخصوص و مراقبت و تمرین حضور قلب را بیان نموده اند.

 

حضور قلب در نماز امر بسیار مهمی است که شخص باید با تلاش و زحمت به دنبال رسیدن به آن در نماز باشد کسی که بیشتر ساعات عمر خود را در بیهوده کارى و لهو و لعب می گذراند نمی تواند در نماز حضور قلب پیدا کند زیرا به هر آنچه انسان مشغول باشد، قوه مخیّله (که کارش صورت سازى است) در نماز همان عمل را در نظرش جلوه می دهد و هر چه بخواهد حواس خود را جمع کند فورى موهومات و خیالات به سراغ او می آید و حواسش را متفرّق می گرداند اما کسى که در همه وقت همه اعمال وافکارش بر طبق عقل و شرع انجام شود و هدفش در همه کار تحصیل رضاى حق تعالى باشد، چنین کسى بخوبى می تواند بنا بر عادت، خود را از موهومات و خیالات فاسد حفظ نماید و حضور قلب پیدا کند آن وقت است که حالت خشوع و خضوع پیدا می نماید. ( تفسیر مخزن العرفان ج۹ ص۹)

 

مقصود از حضور قلب در نماز این است که هر آنچه با روح عبادت سازگار نیست، اعم از افکار مربوط به دنیای خود یا دیگران باشد را از خود دور گرداند، اما افکاری که منافات با روح عبادت نداشته باشد خدشه ای به حضور قلب نمی زند، البته این یک مسئله شخصی است و هر فردی به خوبی درک می کند چه افکاری حضور قلب او را از بین می برد و باید از آنها خودداری کند و این را هم می دانیم که حضور قلب درجاتی دارد و انسانی که از درجات بالای حضور برخوردار است، مطلقا از غیر خدا و امور خدایی چشم می پوشد.

 

بزرگان ما براى تحصیل خشوع و حضور قلب در نماز و سایر عبادات، اموری را بیان نموده اند که رعایت آنها می تواند مفید باشد. ( تفسیر نمونه ج ۱۴ص۲۰۵-۲۰۶)

 

۱ـ بدست آوردن آن چنان معرفتى که دنیا را در نظر انسان کوچک و خدا را در نظر انسان بزرگ کند، تا هیچ کار دنیوى نتواند به هنگام راز و نیاز با معبود نظر او را به خود جلب و از خدا منصرف سازد. یعنی نماز گزار باید معرفتی نسبتاً درست از خدای متعال داشته باشد و بداند که با چه کسی رو به رو می شود. خدای متعال کمال محض است و جامع همه ی کمالات بلکه عین کمال است و یکی از کمالات الهی حکمت است. به همین دلیل تمام افعال الهی هدفمند است، و از افعال الهی، آفرینش جهان هستی و گل سرسبد آن انسان است و هدف آفرینش، رسیدن به کمال (تکامل) است که این حقیقت جز از راه صحیح (صراط مستقیم) میسر نمی شود، و صراط مستقیم همان بندگی خداوند است: «وَ أَنِ اعْبُدُونی‏ هذا صراط مُسْتَقیم» یعنی اطاعت از همه دستورات و قوانین الهی که مهم ترین و بارز ترین آنها، در قالب عبادت تجلی می یابد.

اگر کسی فلسفه عبادت را نداند نصیبی از آن نمی برد و فلسفه عبادت فقط در پرتو بینش دینی قابل دریافت است.

 

۲ـ توجه به کارهاى پراکنده و مختلف، معمولا مانع تمرکز حواس است.

و هر قدر انسان، توفیق پیدا کند که مشغله‏هاى مشوش و پراکنده را کم کند به حضور قلب در عبادات خود کمک کرده است.

 

۳ـ انتخاب محل و مکان نماز و سایر عبادات نیز در این امر، اثر دارد، به همین دلیل، نماز خواندن در برابر اشیاء و چیزهایى که ذهن انسان را به خود مشغول مى‏دارد مکروه است، و همچنین در برابر درهای باز و محل عبور و مرور مردم، در مقابل آئینه و عکس و مانند اینها، به همین دلیل معابد مسلمین هر قدر ساده‏تر و خالى از زرق و برق و تشریفات باشد بهتر است چرا که به حضور قلب کمک مى‏کند.

 

۴ـ پرهیز از گناه نیز عامل مۆثرى است، زیرا گناه قلب را از خدا دور مى‏سازد، و از حضور قلب مى‏کاهد.

بایداز اعمال ظلمت زا (گناه) پرهیز کنیم تا عبادت در باطن ما اثر کند و موجب نشاط گردد. لذا در روایات وارد شده است، تا آن جا که برایتان امکان دارد از گناه فاصله بگیرید؛ زیرا ظلمت با گناه به باطن راه می یابد، «اذا اذنب الرجل دخل فی قلبه نقطة سوداء»

 

امام صادق (علیه السلام) مى‏فرماید: پدرم امام باقر (علیه السلام) مى‏فرمود: هیچ چیز براى قلب زیانبارتر از گناه نیست، چه آنکه قلب با گناه مى‏آمیزد و با آن گلاویز مى‏شود تا بالاخره گناه بر قلب چیره شده و آن را وارونه مى‏سازد. ( الکافی ج : ۲ ص : ۲۶۸ )

 

یعنى قلب به حساب طبع اولى، ملکوتى و رو به خداست، ولى در اثر گناه چهره‏ اش وارونه گشته، ناسوتى و شیطانى مى‏شود.

 

امام صادق (علیه السلام) مى‏فرماید:گناه انسان را از نماز شب محروم می ‏سازد ( لذّت مناجات با خدا را از او سلب مى‏کند) همانا تأثیر گناه از کارد برنده سریع ‏تر است. ( الکافی ج : ۲ ص : ۲۷۲)

 

۵ـ آشنایی به معنی نماز و فلسفه افعال و اذکار آن، عامل مۆثر دیگرى است.

 

۶ـ انجام مستحبات نماز و آداب مخصوص آن چه در مقدمات و چه در اصل نماز نیز کمک مۆثرى به این امر مى‏کند.

 

۷ـ از همه اینها گذشته، این کار مانند هر کار دیگر نیاز به مراقبت و تمرین و استمرار و پى‏گیرى دارد، بسیار مى‏شود که در آغاز انسان در تمام نماز یک لحظه کوتاه قدرت تمرکز فکر پیدا مى‏کند، اما با ادامه این کار و پى‏گیرى و تداوم آن چنان قدرت نفس پیدا مى‏کند که مى‏تواند به هنگام نماز دریچه‏هاى فکر خود را بر غیر معبود، مطلقا ببندد.

 

و در ادامه این مقاله، یک پرسش و دو پاسخ در مورد نماز را نیز مطرح می کنیم:

 

سوال: در حال اختیار یا اضطرار، در چه رکعتی از نماز واجب می توان به نماز قضا عدول کرد؟

 

آیة الله خامنه ای (دام ظلّه):

در هر رکعتی که عدول از نماز ادا به نماز قضا امکان داشته باشد، مانع ندارد.

استفتائات موجود در واحد پاسخ به سوالات جامعة الزهراء قم

 

آیة الله فاضل لنکرانی(ره):

در صورتی که نماز قضا حتمی باشد و در رکعتی باشد که از رکعات نماز قضا بیشتر نشده باشد.

استفتائات موجود در واحد پاسخ به سوالات جامعة الزهراء قم

نمازهاى شبهاى ايام هفته و نماز اول هر ماه

نمازهاى شبهاى ايام هفته و نماز اول هر ماه
نماز شب شنبه
رسول اكرم صلى اللّه عليه و آله فرمود: هر كس شبشنبه دو ركعت نماز كند به حمد و توحيد و بيست و پنج بار تسبيحات اربعه
)سبحان اله و الحمدللّه و لا اله الا اللّه و اللّهاكبر(
حق تعالى گناهان او را بيامرزد و از گناهان بيرون رود مثل روزىكه از مادر متولد شده است .

نماز شب يكشنبه
رسول اكرم صلى اللّه عليه و آلهفرمود: هر كس شب يكشنبه شش ركعت نماز كند در هر ركعت بعد از حمد هفت بار توحيدبخواند خداى تعالى به او مزد شاكرين و صابرين و اعمال متقين بخشد و برايش عبادت چهلسال بنويسد و از جايش برنخيزد مگر آمرزيده و از دنيا برون نشود تا جايش را در بهشتببيند و مرا هم در خوابش ببيند و هر كس مرا در خوابش ديد بهشت برايش واجب شود)جمال الاسبوع)

نماز شب دوشنبه
رسول اكرم صلى اللّه عليه و آله فرمود: هر كسشب دوشنبه دو ركعت نماز كند در هر ركعت پانزده حمد و پانزده توحيد و پانزده
)قل اعوذ برب الناس(
و پانزده
)قل اعوذ برب الفلق(
بخواند و بعد از تمام شدن نمازپانزده آيه الكرسى قرائت كند خداوند نامش را از بهشتيان گرداند و اگر چه از اهل آتشباشد برايش گناهان آشكار را آمرزد و برايش به هر آيه اى كه خوانده يك حج و يك عمرهنويسد و گويا دو بنده از فرزندان اسماعيل عليه السلام آزاد كرده و شهيد بميرد. (جمال الاسبوع ، ص 64)

نماز شب سه شنبه
رسول اكرم صلى اللّه عليه و آلهفرمود: هر كس شب سه شنبه دو ركعت نماز گزارد در ركعت اول حمد و انا انزلنا و درركعت دوم حمد و هفت بار قل هو اللّه بخواند خدا برايش مى آمرزد و درجات او را بلندنمايد و به او از نزد خدا در بهشت خيمه اى از در عطا شود كه وسيعتر از يك شهر دردنيا است . (جمال الاسبوع ، ص 77(

نماز شب چهارشنبه
رسول اكرم صلى اللّه عليهو آله فرمودند: هر كس در شب چهارشنبه دو ركعت نماز كند بعد از حمد در هر ركعت آيهالكرسى و توحيد و قدر بخواند خداوند گناهان گذشته و آينده او را بيامرزد.

نمازشب پنج شنبه
از فاطمه زهرا سلام اللّه عليها روايت شده كه رسول خدا مرا شب پنجشنبه نمازى آموخت هر كس شش ركعت (سه دو ركعتى ) نماز كند در هر ركعت بعد از حمدبخواند:

قل اللهم مالك الملك توتى الملك من تشاء و تنزعالملك ممن تشاء و تعز من تشاء و نذل من تشاء بيدك الخير انك على كل شى ء قدير تولجالليل فى النهار و تولج النهار فى الليل و تخرج الحى من الميت و تخرج الميت من الحىو تزرق من تشاء بغير حساب .

بخواند چون از نماز فارغ شدبگويد:

جزى اللّه محمدا ما هو اهله

)خدابرايش بيامرزد هر گناهى را تا هفتاد سال و به او از ثواب ناشمار عطافرمايد(

نماز شب جمعه
از رسول خدا روايت شده هر كس شب جمعه دو ركعت نماز كنددر هر ركعت بعد از حمد هفتاد مرتبه توحيد بخواند و بعد از تمام شدن نماز هفتاد باربگويد(استغفروا اللّه)به آن خدايى كه مرا به حق انگيخته اگر با اين نماز نمازگذاربراى تمام امتم دعا كند از خدا براى آنها بهشت را به شفاعتش مى گيرد و خداوند به اوبه هر حرفى در اين استغفار به عدد نجوم آسمان خانه بخشد و در هر خانه به عدد نجومآسمان قصر باشد و در هر قصرى به شمار ستارگان آسمان خزينه در هر خزينه همان قدرسرير در هر سريرى همان قدر فرش و به عدد نجوم جاريه خداى مهربان همه اين ثوابها راعطا مى كند به كسى كه اين دو ركعت را بخواند.

نماز در کلام آیت‌الله مجتهدی تهرانی

مرحوم آیت‌الله مجتهدی تهرانی با بیان اینکه با استغفار می‌توان از قضا شدن نماز صبح جلوگیری کرد، می‌گوید: برخی هنگام نماز صبح، نمی‌توانند به خاطر سنگینی بلند شوند که از آثار گناه است.

 
»  دعای روز بیست و ششم ماه مبارک رمضان
«اللهمّ اجْعَل سَعْیی فیهِ مَشْکوراً وذَنْبی فیهِ مَغْفوراً وعَملی فیهِ مَقْبولاً وعَیبی فیهِ مَسْتوراً یا أسْمَعِ السّامعین»
خدایا قرار بده کوشش مرا در این ماه قدردانى شده و گناه مرا در این ماه آمرزیده و کردارم را در آن مورد قبول و عیب مرا در آن پوشیده‌، اى شنواترین شنوایان!
 
»  شرح فرازهای دعا
آیت‌الله مجتهدی تهرانی در شرح فراز «اللهمّ اجْعَل سَعْیی فیهِ مَشْکوراً» می‌گوید: در این بخش از دعا می‌خوانیم، خدایا سعی و تلاش ما در ماه رمضان را بپذیر! واژه «مشکوراً» به معنای «تشکر کن» است و مقصود آن در این دعا «بپذیر» و «قبول کن» است.
 
وی می‌افزاید: آدم زحمت می‌کشد و روزه می‌گیرد، گرسنه و تشنه می‌شود؛ اما غذا و آب نمی‌خورد و کم‌خوابی ماه رمضان را تحمل می‌کند و اگر خدا تلاش‌های ما را قبول نکند، کاری از ما ساخته نیست. اگر زحمتی و رنجی کشیده شود و حاصلی در پی نداشته باشد، اتفاق ناگواری افتاده است.
 
این استاد اخلاق می‌گوید: ما باید غصه بخوریم که نکند اعمال ما را آفت بزند. مثلاً یک غیبت می‌تواند تمام زحمات ما را هدر دهد. اگر غیبت کنید 40 روز اعمال خوب شما در نامه اعمال شخص غیبت شونده نوشته می‌شود و اگر عمل خوبی نداشته باشید، گناهان آن شخص در نامه اعمال شما نوشته می‌شود. این روایت از معصوم (ع) است.
 
وی ادامه داد: باید به خودمان بپردازیم و ببینیم که خودمان چه کار کرده‌ایم؛ آیا هیچ عیبی نداریم؟ گل بی‌عیب خداست و ممکن نیست که ما عیب نداشته باشیم. در روایت آمده که «چه می‌شود انسان را، یک خار کوچک را در چشم رفیقش می‌بیند؛ اما شاخه‌ای که در چشم خودش رفته را نمی‌بیند».
 
آیت‌الله مجتهدی تهرانی تصریح می‌کند: این روایت کنایه از این است که انسان عیب‌های بزرگ خود را نمی‌بیند؛ اما عیب کوچک مردم را می‌بیند.
 
این عالم ربانی در ادامه اظهار می‌کند: این حدیث از معصوم (ع) است که خوش به حال کسی که عیب خودش را می‌بیند و به عیب کس دیگری کاری ندارد.
 
وی در ادامه در شرح «وذَنْبی فیهِ مَغْفوراً وعَملی فیهِ مَقْبولاً» می‌گوید: در این فراز از دعای روز بیست‌ و ششم ماه رمضان خدا می‌خواهیم تا گناهان ما را بیامرزد و اعمالمان را قبول کند! از خدا می‌خواهیم تا گناهانی که پیش از ماه رمضان انجام داده‌ایم را ببخشد؛ چون ماه رمضان، فصل درآمد معنوی و کسب ثواب است، حتی خوابیدن و نفس کشیدن در این ماه عبادت محسوب می‌شود.
 
آیت‌الله مجتهدی تهرانی تأکید می‌کند: در ماه رمضان این همه درآمد وجود دارد و آیا امکان ندارد با این همه درآمد کسب شده، انسان جان خودش را از گرو دربیاورد؟ پیامبر اسلام در خطبه شعبانیه می‌فرماید: «پشتتان از گناه سنگین شده و به گرو رفته است و در ماه رمضان بدنتان را از گرو در بیاورید». وی ادامه می‌دهد: برخی هنگام نماز صبح نمی‌توانند به خاطر سنگینی بلند شوند که از آثار گناه است. شخصی به امام حسن عسگری (ع) گفت که هر شب قصد می‌کنم تا نماز شب بخوانم؛ اما نمی‌شود. امام فرمود: «گناه تو را زنجیر کرده است.» دلیل اینکه کسی دلش می‌خواهد نماز شب بخواند اما نمی‌تواند، انجام گناه است و با استغفار می‌تواند آن را رفع کند.
 
این استاد بزرگ اخلاق و حوزه در ادامه سخنان خود درباره بیدار شدن در هنگام سحر و استفاده کردن از برکات آن تأکید و بیان کرد: شعری هست که می‌گوید «هر که سحر ندارد از خود خبر ندارد»، هر کسی که هنگام سحر خواب است، نمی‌داند که کیست و باید خود را پیدا کند. حدیث از معصوم (ص) است که می‌فرماید، عجب است که مردم به دنبال گمشده خود هستند اما به دنبال خود نمی‌گردند.
 
وی می‌گوید: وضو بگیرید و شب در تاریکی صد بار از خودتان بپرسید که من که هستم؟ شاید خودتان را پیدا کنید. اگر خودت را پیدا کردی هوس نماز شب پیدا می‌کنی.
 
وی در ادامه در شرح «وعَیبی فیهِ مَسْتوراً» می‌گوید: خدایا کاری کن تا عیب من مستور باشد و کسی از عیبم مطلع نباشد! خدا «ستارالعیوب» است و نگذاشته تا کسی از گناهان ما اطلاع پیدا کند. حدیث است اگر گناه بو داشت دو نفر کنار هم نمی‌نشستند. اگر عیب آدم عیان می‌شد کسی جنازه کسی را دفن نمی‌کرد.
 
آیت‌الله مجتهدی در شرح فراز پایانی دعا می‌گوید: در پایان دعا می‌گویم ای خدایی که از همه شنونده‌ها تو شنواتری! خدا همه چیز را می‌شنود. اگر یواش هر حرف بزنیم خدا باز هم می‌شنود. حضرت موسی (ع) به خدا گفت که خدایا، اگر نزدیکی من یواش صحبت کنم و اگر دوری بلند صحبت کنم؛ خدا فرمود: «من همنشین کسی هستم که یاد من باشد.» خدا شنواترین است؛ پس می‌گوییم، ای خدایی که از همه شنوایان شنواتری، این دعاها را درباره ما مستجاب کن!

منبع : خبرگزاري فارس

نماز پرفضيلت مخصوص ماه جمادى الثانى

نماز پرفضيلت مخصوص ماه جمادى الثانى
سيدبن طاووس رحمه اللّه نقل كرده كه در اين ماه هر وقت كه خواهد چهار ركعت نماز كند (دو، دو ركعتى )، در ركعت اول بعد از (حمد) يك مرتبه (آيه الكرسى ) و بيست و پنجمرتبه (انا انزلناه ) را بخواند و در ركعت دوم ، (حمد) و يك مرتبه (الهيكم التكاثر) و بيست و پنج مرتبه (قل هو اللّه احد) را بخواند و در كعت سوم ، (حمد) و يك مرتبه (قل يا ايها الكافرون ) و بيست و پنج مرتبه سوره (فلق ) و در ركعت چهارم ، (حمد) ويك مرتبه (اذا جاء نصراللّه ) و بيست و پنج بار سوره (قل اعوذ برب الناس ) و بعد ازسلام ركعت چهارم ، هفتاد مرتبه گويد:
)سبحان اللّه والحمدللّه و لا اله الا اللّه و اللّه اكبر(

و هفتاد مرتبه
)اللهم صل على محمد و آل محمد)

و سه مرتبه بگويد:
)اللهم اغفر للمومنين و المومنات(

پس سربه سجده گذارده و سه مرتبه گويد:
)يا حى يا قيوم ياذالجلال و الاكرام يا اللّه يا رحمن يا رحيم يا ارحم الراحمين(

پسهر حاجت كه دارد از خدا بخواهد و هر كه چنين كند خدا او را و مال و زن و فرزندان ودين و دنيايش را تا سال ديگر حفظ كند و اگر در اين سال بميرد شهيد مرده است .

نماز حاجت از حضرت رسول اكرم (ص)

نماز حاجت از حضرت رسول اكرم صلى اللّه عليه و آله
از حضرت رسول اكرم صلى اللّه عليه و آله روايت شده است كه هر كس پيشاز نماز صبح دو ركعت نماز حاجت بخواند در ركعت اول بعد از حمد هفت مرتبه سوره قل ياايها الكافرون و در ركعت دوم بعد از حمد هفت مرتبه سوره قل هو اللّه احد را و چوننماز را سلام بدهد ده مرتبه بگويد:
سبحان اللّه والحمدللّه و لا اله الا اللّه و اللّه اكبر و لا حول و لا قوه الا باللّه العلىالعظيم .

و ده مرتبه صلوات بفرستد و ده مرتبه بگويد
يا غياث المستغيثين اغثنى

و بعد حاجت خود را بخواهد.

نماز كامله كه بسيار پر فضيلت است

نماز كامله كه بسيار پر فضيلت است
از جملهنمازهايى است كه زمان آن پيش از نماز ظهر جمعه است . در بحار جلد 89 صفحه 372 ازكتب متعدده از امام جعفر صادق عليه السلام روايت نموده و آن جناب از آباى گرام خودكه حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله فرمودند: كسى كه اين نماز را به جا بياورد وآنچه ذكر مى شود بعد از آن بگويد خدا بر مى دارد از او شر اهل آسمان و اهل زمين وشر شيطان و شر سلطان جائر را و روا مى كند هفتاد حاجت او را در دنيا و هفتاد حاجتاو را در آخرت و فرمود كه شب و روز بيست و چهار ساعت است آزاد مى كند حق تعالى ازبراى صاحب اين نماز در هر ساعتى به جهت كرامت او نزد خدا هفتاد هزار كس را كهمستوجب آتش باشند از اهل توحيد و اگر صاحب اين نماز مردگان را بخواند به اذن خداجواب دهند. آنگاه فرمود: قسم به خداوند كه مرا به حق مبعوث فرموده ، بنده هرگاه ايننماز را بخواند و دعا كند به اين دعا بر مى انگيزاند خدا براى او هفتاد هزار ملك راكه حسنات براى او بنويسند و دفع گناهان كنند و درجات بلند نمايند و استغفار كنند وصلوات بفرستند تا هنگام مردن و اگر مرد و زنى را اولاد نشود اين نماز را و دعا رابخوانند، خداوند به آنها فرزند كرم فرمايد و اگر بعد از اين نماز بميرد اجر هفتادهزار شهيد داشته باشد و هنگامى كه از اين نماز فارغ مى شود عطا مى فرمايد خدا به اوبه عدد هر قطره بارانى كه باريده و هر گياهى كه روييده حسنه و ثوابى ، و نوشته مىشود براى او مثل اجر ابراهيم و موسى و زكريا و يحيى عليه السلام و باز مى شود بهرويش در غنى و بسته مى شود در فقر و تنگدستى و نمى گزد او را مار و عقرب و نمى ميردبه غرق شدن و سوختن و حضرت صادق عليه السلام فرمودند: من ضامن هستم بر او. و هرروزى حق تعالى صد و شصت مرتبه به او نظر مى فرمايد و كسى را كه خدا بر او نظرانداخت نازل مى كند بر او رحمت و مغفرت را، و اگر كسى اين نماز را بخواند و آنچه مىگويد در آن با زعفران بنويسد و با آب باران بشويد و به مجنون يا صاحب خوره و پيسىبدهد بياشامند خدا آنها را شفا مى دهد، و اگر پدر و مادر او مشرك باشند عذاب آنهاسبك مى شود.
كيفيت نماز كامله اين است :
پيش از ظهر جمعه چهار ركعت (دو، دوركعتى ) نماز بجا آورد. در هر ركعت ده مرتبه سوره (حمد)، ده مرتبه (قل هو اللّهاحد)، ده مرتبه (قل يا ايها الكافرون )، ده مرتبه (قل اعوذ برب الفلق )، ده مرتبه (قل اعوذ برب الناس )، ده مرتبه (آيه الكرسى ) و ده مرتبه سوره (انا انزلناه ) و دهمرتبه آيه (شهداللّه ) كه آيه زير مى باشد بخواند:

اشهداللّه انه لا اله الا هو و الملائكه و اولوا العلم قائما بالقسطلا اله الا هو العزيز الحكيم ان الدين عنداللّه الاسلام و ما اختلف الذين اوتواالكتاب الا من بعد ما جائهم العلم بغيا بينهم و من يكفر بايات اللّه فان اللّه سريعالحساب .

و چون از نماز فارغ شد، صد مرتبه استغفار كند به اين طريق
)استغفر اللّه ربى و اتوب اليه(

و صد مرتبهبگويد
(سبحان اللّه و الحمدللّه و لا اله الا اللّه واللّه اكبر و لا حول و لاقوه الا باللّه العلى العظيم(

و صد مرتبهصلوات بر محمد و آل محمد بفرستد.

عبادت شبانه اهل بيت (ع)

عبادت شبانه اهل بيت (ع)

عبادت پيغمبر (ص)

عبادت پيغمبر (ص) هم استثنايي بود. نماز شب كه بر پيغمبر واجب بوده و خدا از او خواست كه «نِصْفه اوانقص منه الا قليلا» كه نيمي از شب يا اندكي كمتر از آن را قرآن و نماز بخواند. خداوند در قرآن مي‌فرمايد: «ان ربك يعلم أنك تقوم ‌ادني من ثلثي الليل و نصفه و ثلثه و طائفة من الذين معك» (مزمّل 20).

حضرت علي (ع‌) در يكي از جنگها مي‌گويد كه همه خوابيده بودند اما پيغمبر مشغول عبادت بود «لقدر أيتنا و ما فينا قائم الا رسول الله ص تحت الشجرة يصلّي و يبكي حتي اصبح»‌.

در ميان ما تنها كسي كه ايستاده و زير يك درخت نماز مي‌خواند و تا صبح گريه مي‌كرد، پيامبر بود. ابوذر هم كه خود آيتي در زهد و عبادت بود مي‌گويد: «صليت مع النبي في بعض الليل فقام يصلي فقمت معه حتي ‌جعلت اضرب رأسي الجُدُرات من طول صلاته»‌.

يك شبي با آن حضرت نماز مي‌خواندم‌، آن قدر ايستاد و نماز خواند كه ‌من خسته شده سرم را به ديوار گذاشتم‌. همين  نماز شب بود كه پيامبر را به مقام محمود، يعني مقام شفاعت رساند و اين سفارش حق تعالي بود كه‌ «و من الليل فتهجد به نافلة لك عسي أن يبعثك مقاما محمودا».

نافله شب را به جاي آر باشد كه خداوند تو را به مقام محمود برساند.

(عطاء بن ابى رياح) مى‌گويد: روزى نزد عايشه رفتم، از او پرسيدم: شگفت انگيزترين كارى كه در عمرت از پيامبر اسلام (ص) ديدى چه بود؟ گفت:

كار پيامبر همه‌اش شگفت انگيز بود، ولى از همه عجيبتر اينكه: شبى از شبها كه پيامبر به استراحت پرداخته بود، هنوز آرام نگرفته بود كه از جا برخواست و وضو گرفت و به نماز ايستاد و آن قدر در حال نماز اشك ريخت كه جلوى لباسش از اشك چشمش تَر شد، سپس سر به سجده نهاد و چندان گريست كه زمين از اشك چشمش تَر شد و همچنان تا طلوع صبح منقلب و گريان بود. هنگامى كه (بلال) او را به نماز صبح خواند، پيامبر را گريان ديد. عرض كرد: چرا چنين گريانيد؟ شما مشمول لطف خداييد؟ فرمود: آيا نبايد بنده شكر گزار خدا باشم؟

ادامه متن در ادامه مطلب ....

ادامه نوشته

نماز از منظر نهج البلاغه

نماز از منظر نهج البلاغه

علی (ع) بارها در نهج البلاغه از نماز و یاد خدا سخن به میان آورده است که در این زمینه کتابی به نام «نماز در نهج البلاغه» تألیف شده است که در اینجا جملاتی در مورد فلسفه ی ذکر و یاد خدا که مهمترین مصداقش نماز است از آن حضرت بیان شده است:

ایشان می فرماید: « اِنَّ اللهَ جَعَلَ الذِکرَ جَلَاءًَ لِلقُلُوبِ تَسمَعُ بِهِ بَعدَ الوَقَرَةِ وَ تُبصِرُ بِهِ بَعدَ العشوة » (بحار ج ۶۹ ص ۳۲۵)

خداوند ذکر و یادش را صیقل روح ها قرار داد که گوش های سنگین با یاد خدا شنوا و چشم های بسته با یاد او بینا شود.

به هر حال نماز به انسان بصیرت و دید می دهد چنانکه تقوا نیز بصیرت و فرقان می دهد.

آنگاه حضرت در مورد برکات نماز می فرماید:

« قَد حَفَّت بِهِم المَلَائِکَة و نُزلت عَلَیهمُ السَّکینَه وَ فُتِحَت لَهُم اَبوَابَ السَّمَاءِ وَ اُعِدَّت لَهُم مَقَاعِدَ الکِرَامَات »

فرشتگان آنان را در بر می گیرند و آرامش بر آنان نازل می شود، درهای آسمان بر آنان گشوده و جایگاه خوبی برایشان آماده می شود.

و در خطبه ای دیگر می فرماید:

« وَ انَّهَا لَتَحِتُّ الذُّنوبِ حَتَّ الوَرَق وَ تُطلِقُهَا اِطلَاقَ الرّبق » ( بحار ج ۳۳ ص ۴۴۹)

نماز گناهان را مثل برگ درختان می ریزد و گردن انسان را از ریسمان گناه آزاد می کند. آنگاه در ادامه تشبیهی جالب از پیامبر اکرم نقل می فرماید که:

نماز همچون جوی آب گرمی است که انسان روزی پنج مرتبه خود را در آن شستشو دهد، آیا دیگر آلودگی باقی می ماند؟

در خطبه ی ۱۹۶ گوشه هایی از مفاسد اخلاقی همچون کبر و سرکشی و ظلم را می شمرد و سپس می فرماید: درمان این مفاسد، نماز و روزه و زکات است.

آنگاه در مورد آثار نماز می فرماید:

« تَسکیناً لِاَطرَافِهِم، تَخشیعَاً لِاَبصَارِهِم، تَذلیلَاً لِنُفُوسِهِم، تَخفیضَاً لِقُلُوبِهِم، اِزَالَةً لِلخَیلاءِ عَنهُم »

نماز به همه ی وجود انسان آرامش می بخشد، چشم ها را خاشع و خاضع می گرداند، نفس سرکش را رام و دل ها را نرم و تکبر و بزرگ منشی را محو می کند.

«اِن اَوحَشَتهُم الوَحشَة آنَسَهُم ذِکرک »

به هنگام وحشت و اضطراب و تنهایی، یاد تو موجب انس و الفت آن ها می شود.

اما روشن است که همه ی مردم چنین بهره هایی را از نماز ندارند بلکه تنها گروهی هستند که شیفته ی نماز و یاد خدا هستند و آن را با تمام دنیا عوض نمی کنند.